Het is echt vreselijk als je te horen krijgt dat je hond nog maar 3 maanden te leven heeft omdat ze lymfeklierkanker heeft. Wereld staat op zijn kop. Toch liep het bij ons anders. Hieronder kun je het verhaal lezen waarom we denken dat fleurtje onze ruwharige dwerg teckel stuk langer leeft en waarom we vermoeden dat ze kanker kreeg.

Onze hond Fleurtje is pas 8 als ik knobbels voel bij haar keel (je weet wel die klieren die bij ons wel eens verdikt zijn als je de griep hebt, daar zitten ze van een hond ook) . Ik wist al meteen dat het niet goed was. Ze at ook niet sinds januari en ze is veel moe, ik doe alles om haar te laten eten en tartaar vindt ze heerlijk.  Ik besluit nog even uit te stellen om naar de dokter te gaan want onbewust weet ik wat er met haar is. Na een paar weken gaat ze wat beter eten en lijkt het beter te gaan, maar de knobbels groeien. Dus ik besluit in februari toch maar eens te gaan naar de arts. Ze voelt en ze neemt een punctie van de tumor. Dat doet overigens geen pijn en ging heel snel en goed.

Fleurtje heeft vanaf dat ze 1 jaar oud is de ziekte van Lyme opgelopen. Op 2 vakanties achter elkaar heeft ze meer dan 100 teken gehad. Bizar dat het kan maar in dat gebied wemelde het van de teken (Frankrijk) De kinderen en ik telde ze als we ze eruit haalde vandaar dat we weten hoeveel het er waren. Vele kleintje waren er ook bij. Dat is als teken net geboren zijn, dan hebben ze nog geen lyme en zoeken dan een gastheer om bloed te zuigen om te groeien. Ze kunnen dan lyme krijgen alleen  als hun eerste gastheer de ziekte van lyme heeft, dan zal de teek na drinken van dat bloed het ook krijgen. De teek laat dan los en als het weer bloed nodig heeft zal hij een nieuw prooi zoeken en deze krijgt dan ook de ziekte van Lyme. Bij Fleurtje waren er vele dikke volgroeide jongens erbij dus de kans dat ze lyme kreeg was groot. Dat eerste jaar al begon ze mank te lopen met regelmaat en ging ze veel  likken aan haar voetjes en lopen deed ze niet graag. De dierenarts had geen verklaring maar lyme zou kunnen. Antibiotica kuur was eigenlijk te laat maar dierenarts drong wel aan en heb het voor zekerheid wel gedaan wat uiteraard niet werkte. Daarna kreeg ze een stevige kuur probiotica om de darmflora te herstellen na de antibiotica kuur.

Haar immuunsysteem is dus altijd zwak geweest. En zou kunnen dat dit de kanker in de lymfe heeft gevormd, maar zeker weet ik en de dierenarts het ook niet. Ik vraag een natuurgeneeskundige voor dieren om haar te helpen met haar pijn en slechte lopen en moe zijn. Ze test de buisje blindelings en verrek als het niet waar is, ze haalt uit verschillende dozen (die ze voordat ze test heeft gehusseld) zo 3x een flesje ziekte van lyme eruit. Voor mij echt het bewijs dat mijn vermoeden klopte. Met homeopathie hebben we haar jaren lang behandeld en dat ging best goed moet ik zeggen. Fase ging het wel op en af en  lopen was nooit haar favoriete bezigheid wat erg jammer is want ik ben een echte wandelaar, dus kocht ik een draagzak en sjouwde haar overal mee naar toe wat ze wel heerlijk vond ook omdat ze een extreem angstige hond altijd is geweest.

Dan krijgt ze na een leven van moe en pijn hebben (vermoeden we aan haar poten) lymfeklierkanker. De dierenarts zegt dat er niks aan te doen is. Op internet lees ik dat chemokuren kan, maar met veel geluk worden ze dan een paar maanden tot 1 jaar ouder. Tijdens de chemo mag je haar liever niet aanraken. Fleurtje slaapt omdat ze altijd ziekig voelde en angstig hondje is bij ons in bed dus we besluiten dat niet te doen. Met prednison kun je het leven wat rekken zegt de arts tot 3 maanden. We besluiten dat te doen.

Ik vraag of de dierennatuurgeneeskundige wat advies kan geven in een consult en ze raad me detoxdruppels aan en homeopathie. De detox druppels begin ik mee en werken wonderbaarlijk goed en ze knapt enorm op, ze eet weer goed en ze wandelt best aardig en ze is blij. De lyme is om een duistere reden rustig geworden, Zal dat de kanker zijn? of zal die detox druppels dit doen? Dan de homeopathische druppels maar die verergeren meteen de klachten wat op zich goed is want het slaat het aan, maar het is niet aan te zien, ze voelt zich werkelijk belabberd. Ik denk ook ze heeft al vanaf januari kanker dus ze zit nu in haar 3de maand dit moeten we niet doen, zeker niet omdat er geen garantie is dat het aanslaat. Dus hier stop ik meteen mee en de natuurgeneeskundige is het daarmee eens.

Ik voel dat ik meer kan doen tegen kanker, bij mensen kan dat ook met supplementen, en ook al ben ik therapeut voor mensen vindt ik het heel moeilijk om mijn hond te helpen hierin.

Maar alles is slechts tijd bij dit soort kankers,  want ook al werkt de detoxdruppels goed toch voelen we na een opleving  dat haar kankergezewellen in haar kaak, hals en buik toch beginnen te groeien en ze ook slechte dagen heeft. Ik besluit halve prednison te geven. We mogen 1,5 geven in totaal zegt de dierenarts. Tegelijk? Ja kan zegt ze , maar dat voelt niet goed. Mag ik ook op gevoel het geven. Ja dat mag zegt ze. Mooi dan doe ik dat en geef haar een halve. Dat was een hele goede zet. Ze klaarde op, ze is nog nooit zo gezond geweest. Lyme klachten zijn helemaal weg, ze wandelt ze speelt ze rent,  ze eet ook super veel en ze drinkt echt veel te veel. (vele eten en drinken komt door prednison en de kanker wat natuurlijk niet zo’n goede bijwerking is, aan de andere kant was ze erg afgevallen en is ze weer aangekomen en flink)

We genieten op deze manier 1 maand zo van haar. Nog nooit hebben we zo’n blije en gezonde hond gehad in haar gedrag. De foto zie je haar op haar best in 8 jaar tijd terwijl ze kanker heeft. Maar aan de andere kant veranderd er ook heel veel in haar leven want corona breekt uit, mijn man Stef waar ze dol op is, werkt plots nog maar 40 uur. En ik heb een praktijk aan huis, dat vindt Fleurtje vanaf haar baby tijd vreselijk. Ze haat het echt als mensen komen. Ik heb een heel ritueel verzonnen dat mensen rustig binnen kunnen komen. Ze waakt en weet als mensen de straat in komen rijden. Dan begint ze te blaffen wat echt vervelend is want veel mensen zijn te vroeg en blijven in de auto wachten. Dan als ze uitstappen springt ze op en rent naar mijn praktijk. Daar sluit ik haar op, ze blaft en is bank en in paniek. Ik laat mensen binnen en zeg “beste kun je de hond negeren dat stopt ze met blaffen” maar ze is super schattig dus niet iedereen lukt dat. Dan als mensen blijven zitten gaat ze naast me wachten tot consult klaar is (als ze ouder wordt kan ze ook door huis lopen) Dan naar buiten gaan is weer een toestand met blaffen, wegrennen, verstoppen. Ik heb echt alles geprobeerd op liefdevolle manier maar Fleurtje is een enorme bange hond al vanaf het begin. Goed gesocialiseerd, omdat ze altijd mee ging kinderen halen van school maar niks werkte, mensen honden en ook katten vindt ze dood eng. Ook is ze een hele onderdanige hond, echt abnormaal gewoon en wordt snel schijnzwanger. Ik heb haar echt moeten leren niet te vluchten maar veiligheid bij mij te zoeken en heb haar altijd geholpen daarmee. En die angst was plots weg door corona en dat moet ook heel geneeskrachtig zijn geweest voor haar. Ik werkte alleen online thuis en niemand kwam weer. Dit is geweldig voor haar. Ik heb wel eens aan een dierenfluiteraar gevraagd waarom ze zo angstig is. Hij vertelde duidelijk genen (klopt haar moeder en zusje is ook super bang).  Als ik in het boek van Christiane beerland lees dan staat de lymfe voor “” Je overschrijdt alle grenzen, zonder individuele afbakening, angst twijfel, wantrouwen, je ziet gauw overal het slecht in. Je staat niet met beide poten op de grond en je hebt geen zicht op jezelf. Als ik dat lees denk ik ” ja dat is fleurtje” En oplossing is strakke structuur (wat er ook was in huis maar wel altijd mensen over de vloer) Ook de cbd olie maakt haar veel rustiger en ze is veel minder bang voor mensen en honden buiten. Echt opmerkelijk hoe ze is veranderd positief.

Dus dat zal meespelen waarom ze nu na dik 4 maanden nog steeds leeft (maar ik zal in de praktijk weer moeten beginnen, daar zie ik voor haar tegenop)

Maar dan als ze ruim maand of 2 kanker heeft komt iemand op mijn pad die wat supplementen tips geeft en met die zet durf ik te gaan testen ook voor haar. Ik test omega 3 dat ze die nodig heeft. Ik koop 1 van de beste soorten waarbij het EPA gehalte heel hoog is (werkt tegen ontstekingen en kanker groeit door een ontstekingsreactie) Ik knip capsule open en doe het door de gebakken afgekoelde tartaar. Daarnaast geef ik haar CBD olie, zink, probiotica, selenium, en paar keer per week krijgt ze een halve immuunonorm van AOV (dan laat ik zink                     en selenium weg)  De supplementen omega 3, immuunnorm en zink en selenium (laatste staat niet op foto)koop ik bij www.nutritioncompany.eu en met code 221292 krijg je 20% korting. Spuitje is probiotica op in mondje te spuiten bij dierenarts. CBD heb ik 2 soorten flesje (gekregen) en capsules www.goldfishamsterdam.com. detox druppels is van Gemmae Detoxico in reformzaak.  Maar elke hond is anders dus lees je dit en heeft je hondje kanker, kun je dat proberen, maar wil je een natuurgeneeskundige voor dieren mail me even.

Ondertussen hoog ik wel de prednison op hoor en ze zit op maximale dosering van 1,5 per dag. Dat voelt wel naar want ophogen kan niet meer. We gaan veel naar de zeilboot want elke keer als we daar zijn of geweest krijgt ze een opleving. Andere omgeving, geen wifi, buiten zijn en gezelligheid van alle aandacht doet haar duidelijk goed en een straf is het niet om weekenden op de boot te vertoeven.

Dan krijgt ze na dik 4 maanden bloed in haar ontlasting. Ze moet overgeven en voelt zich slecht. ja denk ik, normaal leven hondje met deze type kanker 3 maanden en zei nu al dik 4 maanden tegen de 5 al aan, nu is het gedaan. OP een gegeven moment loopt het bloed zowat uit haar kontje en als ze poept zit alles vol bloed. Toch maar naar dierenarts. nee zegt ze dit staat los van de kanker en is geen bijwerking prednison (wat ik niet geloof want prednison is een aanslag op de darmflora) Ze heeft zoveel honger dat ze alles wat los en vast zit eet. Tot sla aan toe, we geven niet veel maar toch wel meer en we denken ach ze leeft nog maar kort, toch was dit een domme keuze want die darmen kunnen dat helemaal niet aan. Tja zegt ze met zoveel prednison kunnen we weinig als alleen antibiotica goed voor de darmflora zegt ze. Ik zeg huh dat maakt darmflora kapot en hierin huist immuunsysteem. Ja maar je hebt geen keuze zegt ze, we hopen dat ze dit overleeft en het maakt naast de goede ook de slechte darmflora stuk. Verkopen jullie probiotica? ja zegt ze. Wauw mooi die koop ik erbij om de goede flora weer te activeren. Ik vraag hoe is het met haar kanker. Ze kijkt in haar gegevens en zegt, oh ze zit al flink in haar reserve dagen (daar bedoelde ze mee als een hond ouder dan 3 maanden met kanker wordt is dat meegenomen) . Hoelang heeft ze denk je nog. Moeilijk te zeggen want meeste honden zijn echt binnen 3 maanden dood, maar ze doet het echt goed haar kanker is stabiel, dus moeilijk te te zeggen. Ik vraag of we eventueel de prednison toch mogen verhogen naar 2 per dag. Ja dat mag zegt ze. Het is nog niet nodig maar wel fijn om te weten. Maar nu eerst die antibiotica.  Wanneer ik de tablet geeft spuugt ze die steeds uit, echt smerig, maar als ik hem klein maak en in de CBD olie capsules wat gemaakt is van schapenvet meng eet ze het wel. Na 1 dag is haar bloed weg en het gaat redelijk met haar. Na 5 dagen is alles weg en kan ik ook stoppen met antibiotica, ik geef haar wel gewoon de probiotica door, ook omdat de aanslag van de prednison op te vangen.

Ze knapt echt weer op, en ze wilt weer spelen, en raar maar waar de kanker gezwellen zijn gekrompen? Huh? voel ik dat wel goed?? Het is vaker geweest dat na het ophogen van de prednison de gezwellen kleiner werden. (ook heeft ze momenten van depressie dat ze niks wilt.)

Lopen gaat ook op en af, dus we besluiten een wagentje te kopen met grote wielen waar ze lekker in kan liggen. Ik loop 2 uur per dag en ze vindt het heerlijk. Ochtend is ze vaak wat terneergeslagen maar aan het eind van de wandeling loopt ze gauw 15 minuten en is ze de rest van de dag super vrolijk.

Nou het is spannend hoe lang ze nog leeft. Dit artikel schrijf ik als ze in de 5 de maand van haar kanker zit op 22-5-2020 ik zal erbij zetten wanneer ze overlijd. Idee alleen al en als ik het schrijf krijg ik tranen. Maar ik laat het haar niet merken en zeg elke dag tegen haar. Jij bent gezond, jij wordt oud. Emotie en gedachte doen heel veel.

h

Het is inmiddels 12 juni, de overlijdings dag van onze fleurtje. Het ging langzaam slechter en haar kanker groeide prednison was standaard op het laatste 2 per dag.

De vraag was of we op vakantie konden gaan, we zouden van 30 mei tot 21 juni op zeilvakantie gaan met onze boot. Door corona zou de dierenarts niet bij ons in huis een spuitje  komen geven en sterven in die praktijk waar ze altijd doodsbang was, is geen optie, dus we gaan gewoon. Dan kan een andere dierenarts ook net zo goed en daar kent ze het niet. De eerste week ging het geweldig met haar, haar kanker in haar keel werd kleiner, vooral snachts snurkte ze wel enorm door de knobbels in haar keel maar overdag ademde iets zwaarder maar nog prima, ze at redelijk maar drinken was abnormaal veel helaas. Wel zakje ze vaak door haar poten door de grote kankergezwellen bovenop haar voorpoten. Toch genoot ze enorm van de boot, al 6 jaar haar favoriete plekje, als we erheen rijden gaat ze ook altijd uit haar dak.

We varen naar Grevelingen meer, en we genieten enorm, tuurlijk zagen we dat ze steeds minder kon en steeds meer sliep, maar dat weekend daarna en die maandag ging het waanzinnig goed met haar. Dat was de laatste energie waar ze het wel eens over hebben net voor de dood. Zo ook bij haar. Ze begon ook anders te ruiken. Het drinken regelde wij steeds en dat werkte goed want misselijk van te veel drinken was ze niet meer. Op dinsdag en woensdag at ze nog maar wel elke keer steeds minder en steeds moeilijker, alleen voor super lekker eten deed ze nog moeite, brokken al heel lang niet meer. Op donderdag hadden we de knoop door moeten hakken, ze ademende zwaar en kon niks meer. Maar het is zo moeilijk om die keuze te maken en we lagen met de boot 2 uur lopen van de dierenarts en we hadden echt verwacht dat ze zelf zou gaan. Ze plaste die ochtend voor het laats en viel dan om, staan kon ze niet meer en ze was gewoon een doekje geworden. Drinken beetje eten niks. Om 9 uur avond kijkt ze me aan, nog 1 keer zag ik haar prachtige grote ogen die me aankeken en ze kwam omhoog, ze wilde bij me zijn.

Ik pakte haar op en we zaten op de boot in de zonsondergang, haar tong hing uit het mondje en ze stopte langzaam met ademen en ook haar hartje werd steeds zachter. We zeiden ga maar liefje het is goed zo. Je wordt ons engeltje nu. Toen plots zei het lichaam niks ervan de adrenaline spoot door het lijf en haar hart kwam weet op gang en die vreselijk ademhaling ook. Die nacht hebben we om en om uren gewaakt over haar. In de ochtend plast ze zo sneu in ons bed, logisch het meisje had het 24 uur ingehouden, hoe vaak we ook probeerde ze kon niet plassen. Daarna zijn we naar de dierenarts gelopen en dat was nog fijn. Ze kreeg eerst een slaap middel, maar ze was al weg, geestelijk was ze er niet meer alleen nog haar lijfje, dus de slaap veranderde niks, Daarna een infuus en het middel was nog amper in haar lichaam of ze stopte met ademen en haar hart ook. De stilte is niet te beschrijven. Verdriet ook niet.

We hebben haar laten cremeren en de urn staat nu hier en ze hangt in een sieraad om mijn nek.

Dank lieve fleur voor wie je was, jij was 100% liefde voor ons.

 

  (sorry schrijffouten, ik heb dyslexie en niemand heeft dit nagekeken)