synthetische kleding

Als je dit leest zal de keuze van je kleding niet meer afhangen van de prijs maar van de stof en ke wasmiddelen niet meer van de geur. Er zijn een boel stoffen die niet alleen erg slecht zijn voor je eigen gezondheid als je het draagd maar ook voor met milieu en worden oneerlijk gemaakt.

Je huid is een levend orgaan. Het ademt, scheidt uit, neemt op. Wat je aantrekt, draag je dus niet alleen om je lichaam maar gaat letterlijk veel dieper dan dat.

En daar begint het interessante verhaal.

Laten we het hebben over stoffen. Over natuurlijk en synthetisch. Over “frequentie” En over wat er in je wasmiddel zit wat ook je huid aanraakt. Want ja, zelfs je fris ruikende trui is een kleine chemische wolk.

Wat is een natuurlijke stof?

Natuurlijke vezels komen van planten of dieren. Denk aan:

– katoen

– linnen (vlas)

– hennep

– wol

– zijde

Deze vezels bestaan uit biopolymeren: lange ketens van natuurlijke moleculen zoals cellulose (planten) of keratine (wol). Ze zijn biologisch afbreekbaar, nemen vocht op, reguleren temperatuur en zijn vaak huidvriendelijk. Ook hier moet je op letten dat ze niet zwaar bewerkt zijn.

Wol is interessant. Het bestaat uit keratine, hetzelfde eiwit als in je haar en nagels. De vezelstructuur is golvend, waardoor het lucht vasthoudt en warmte reguleert. Het kan tot 30% van zijn eigen gewicht aan vocht opnemen zonder nat aan te voelen. Dat is biochemisch gezien elegant ontwerp.

Wanneer mensen praten over “de frequentie van wol”, bedoelen ze meestal dat natuurlijke materialen een andere energetische of elektrische interactie met het lichaam hebben dan synthetische stoffen. In fysische zin heeft alles een trilling: moleculen bewegen, elektronen verplaatsen zich, materialen hebben elektrische eigenschappen. Wol kan bijvoorbeeld statische elektriciteit beter reguleren dan polyester. Dat voelt rustiger aan op de huid.

Wat zijn synthetische stoffen?

Synthetische vezels worden gemaakt uit aardolie met is plastic wat je draagt. Dat is letterlijk gefossiliseerde biomassa die onder hoge druk en temperatuur is omgezet in koolwaterstoffen.

Voorbeelden:

– polyester

– nylon

– acryl

– elastaan

Polyester is chemisch gezien polyethyleentereftalaat (PET). Ja, hetzelfde basismateriaal als veel plastic flessen. Het wordt gesmolten en tot draden getrokken. Het ademt nauwelijks, houdt warmte vast, en kan microplastics afgeven bij wassen.

Dat betekent dat je bij elke wasbeurt kleine plasticvezels loslaat die in het water terechtkomen. Die komen via rivieren in zee, in vissen, en uiteindelijk weer in ons voedsel.

Het lichaam zelf kan via huidcontact weekmakers, restmonomeren of verfresten opnemen.

Frequentie – wat betekent dat nu echt?

In de natuurkunde betekent frequentie het aantal trillingen per seconde (Hertz). Elk molecuul beweegt. Elk materiaal heeft thermische beweging. Je lichaam ook. Je zenuwstelsel werkt elektrisch. Je hart heeft een elektromagnetisch veld. Je hersenen zenden hersengolven uit.

Wanneer mensen zeggen dat natuurlijke stoffen “een hogere frequentie” hebben, is dat geen wetenschappelijke meeteenheid zoals bij radiogolven. Wat ze meestal bedoelen is dat natuurlijke materialen minder statische lading opbouwen, minder chemische verstoring geven, beter ademen en minder toxische residuen bevatten.

Dat vertaalt zich in minder fysiologische stress.

En stress, fysiek, chemisch of emotioneel verlaagt functionele veerkracht. Dat voel je. Je meet het met ontstekingsmarkers, huidreacties, ademhaling en zenuwregulatie.

Wat maakt kleding ongezond?

Niet alleen de vezel zelf. Ook:

– verfstoffen (azo-kleurstoffen, zware metalen)

– formaldehyde (kreukvrij maken)

– vlamvertragers

– antibacteriële coatings

– waterafstotende PFAS-stoffen

Formaldehyde kan huidirritatie en luchtwegklachten geven. PFAS zijn persistent en hormoonverstorend. Sommige kleurstoffen kunnen afbreken tot aromatische amines, die toxisch zijn.

Nieuwe kleding ruikt vaak “chemisch fris”. Je hebt eigenlijk geen zin om het te wassen wat het ziet er z mooi nieuw uit en het duurde langer voor het vuil wordt. Maar ja dit chemische goedje trekt zo je huid in en kont in bloedsomloop. Ook natuurlijke stoffen kunnen zo behandeld zijn. Het zijn vluchtige organische stoffen (VOC’s) die nog uitwasemen.

En dan het wasmiddel…

We staan er niet bij stil en in de supermarkt snuffelen nog veel aa de flessen welke lekkerste ruikt. De chemische dampen komen je tegemoet. Je wast ermee het komt op je huid en je ademt het de hele dag in. Zo bizar ongezond, hor.oon verstorend. Ook schildklier kan hier enorm last van hebben. Moeilijk afvallen en vele andere klachten die nooit hiermee gerelateerd worden kunnen ontstaan. Het is vaak een opeenhoping van jaren.

Veel gangbare wasmiddelen bevatten:

– synthetische geurstoffen

– optische witmakers

– enzymen

– conserveermiddelen

– oppervlakte-actieve stoffen (surfactanten)

– soms microplastics

Geurstoffen zijn vaak mengsels van tientallen chemische componenten. Ze hoeven niet individueel gespecificeerd te worden onder de noemer “parfum”.

Optische witmakers blijven achter in textiel en reflecteren UV-licht zodat kleding witter lijkt. Je draagt dus een fluorescerend laagje op je huid.

Zelfs natuurlijke etherische oliën in wasmiddel kunnen irriterend zijn bij hoge concentraties.

Waarom reageert de één wel en de ander niet?

Dat is biochemische draagkracht.

Een goed ontgiftend lichaam, stabiele darmbarrière, gezonde lever en voldoende antioxidanten kunnen meer prikkels aan. Een overbelast systeem reageert sneller: huiduitslag, jeuk, eczeem, onrustig slapen.

De huid is vaak een spiegel van interne belasting.

Wat is een praktisch kompas?

– Kies zoveel mogelijk natuurlijke vezels: wol, linnen, biologisch katoen, hennep.

– Was nieuwe kleding altijd voor dragen.

– Gebruik parfumvrij of minimalistisch wasmiddel.

– Vermijd sterk geurende kleding.

– Lucht kleding buiten in plaats van overmatig wassen.

Vermijd al die goedkope synetische kleding niet alleen het maken ook het dragen, het wassen en daarna weggooien is 1 groot zwaar belastend gebeuren voor lichaam en de wereld en dan spreken we nog niet over de kinderhandjes en onderbetaalde krachten die aan dese kleding gewerkt hebben.